مي خوام يه قصري بسازم پنجره هاش آبي باشه
من باشم و تو باشي و يک شب مهتابي باشه
مي خوام يه کاري بکنم شايد بگي دوسم داري
مي خوام يه حرفي بزنم که ديگه تنهام نذاري
مي خوام برات از آسمون ياساي خوشبو بچينم
مي خوام شبا عکس تو رو تو خواب گل ها ببينم
مي خوام که جادوت بکنم هميشه پيشم بموني
از تو کتاب زندگيم يه حرف رنگي بخوني
امشب مي خوام براي تو يه فال حافظ بگيرم
اگر که خوب در نيومد به احترامت بميرم
امشب مي خوام تا خود صبح فقط برات دعا کنم
براي خوشبخت شدت خدا خدا خدا کنم
امشب مي خوام رو آسمون عکس چشات و بکشم
اگه نگاهم نکني ناز نگاتو بکشم
مي خوام تو رو قسم بدم به جون هر چي عاشقه
به جون هر چي قلب صاف رنگ گل شقايقه
يه وقتي که من نبودم بي خبر از اينجا نري
بدون يه خداحافظي پر نزني تنها نري
يه موقعي فکر نکني دلم واست تنگ نميشه
فکر نکني اگه بري زندگي کمرنگ نميشه
اگه بري شبا چشام يه لحظه هم خواب ندارن
آسموناي آرزو يه قطره مهتاب ندارن
راستي دلت ميآد بدون من بري سفر
بعدش فراموشم کني برات بشم يه رهگذر
اصلا بگو که دوست داري اينجور دوست داشته باشم
اسم تو رو مثل گلا تو گلدونا کاشته باشم
حتي اگه دلت نخواد اسم تو تو قلبمه
چهره تو يادم مي آد وقتي که بارون مي زنه
اي کاش منم تو آسمون يه مرغ دريايي بودم
شايد دوسم داشتي اگه آهوي صحرايي بودم
اي کاش بدوني چشماتو به صد تا دنيا نمي دم
يه موج گيسوي تو رو به صد تا دريا نمي دم
به آرزوهام مي رسم اگر که تو پيشم باشي
اونوقت خوشبخت ميشم مثل فرشته ها تو نقاشي
تا وقتي اينجا بموني بارون قشنگ و نم نمه
هواي رفتن که کني کرک گلاي مريمه
نگام کن و برام بگو بگو ميري يا مي موني
بگو دوسم داري يا نه مرگ گلاي شمعدوني
نامه داره تموم ميشه مثل تموم نامه ها
اما تو مثل آسمون عاشقي و بي انتها
مريم حيدرزاده